در كوچه‌ي دعا
داود لطف‌الله
كسي بوي گل در دلم ريخت
و يك برگ سبز
به پاييز روح من آويخت
كسي مثل يك پنجره
به رويم گشود
طلوعي پر از منظره
به من داد بال تماشا
مرا برد تا مرز زيبايي لحظه‌ها
به رويا
به نزديكي كوچه‌هاي دعا
به لمس خدا
كسي خنده را
گره زد به لب‌هاي من
و مهتاب را وصله كرد
به تاريكي سرد شب‌هاي من
كسي گريه شد
مرا شست‌وشو داد با اشك و آه
شدم قلب يك كودك نوبهار
شدم بي‌گناه
*
كسي با نفس‌هاي پروانه شعر گفت
و لاي كتاب دلم جا گذاشت
كسي آمد از فصل‌هاي قديم
مرا پس گرفت
و برد اول صبح فردا گذاشت
كسي عشق در من چكاند
كه من نذر دل‌ها كنم
اذان خواند، اذان اميد
كه من روزه غصه را وا كنم

 

 چاپ            ارسال به دوستان

 فهرست نشريه نسيم نوجوان شماره 27 دی 1388

• سخن سردبير

• بندهای عاشورايی

• در کوچه های دعا

• کربلا در کربلا می ماند اگر زينب نبود

• وقتی همه خوب می شوند

• اگر قصاص نبود

• برای آباد کردن نمی آيند

• حرفهايی در سکوت

• کوله پشتی ات کجاست

• ترجمه کنيد

• ماه تو که می رسد مشکی ديگر دلگير نيست

• من تو را می بخشم، خدا هم

• ديوانه چو ديوانه ببيند خوشش آيد

• اگر رستم از دست اين تير زن ...

• ردپای کربنی شما

• جلسه سرنوشت ساز

• دوقلوها

• با تو مهتاب شبی...

• صورتش روشن تر از خورشيد و ماه

• دانشمندی که به درد مردم می خورد

• قيمه يا قورمه

• همه او را تنها گذاشتند

• مزه شيرين شب يلدای ما ...

• تولد دوباره

• جدول

• ايستادن بی جا

• پاک کردن را بردار خدای من

• گل سرخ و سفيد کوچک ما

• حديث